Οπου ..."έπαιζαν" μπάλα τα παιδιά....

Share

Οταν πριν από ένα χρόνο ,περίπου,έφτιαχνα στο Facebook,μια ανοιχτή ομάδα για το Παιδικό Ποδόσφαιρο,σίγουρα δεν φανταζόμουν,πως ένα χρόνο αργότερα,ο τίτλος αυτός,θα φαινόταν τόσο μικρός και ασήμαντος...

Εδώ και λίγα 24ωρα ,θα πρέπει οι αναφορές μας για το Παιδικό Ποδόσφαιρο,να αναφέρονται, τραγικά ,με τον τίτλο..."όπου...έπαιζαν μπάλα τα παιδιά..."

Ανάμεσα σε δεκάδες αναρτήσεων και κοινοποιήσεων στο Facebook,αναφορικά με προγράμματα εκγύμνασης και συμβουλές διατροφής για τους μικρούς μας ποδοσφαιριστές,εν μέσω θέρους,ανάμεσα σε ανακοινώσεις για μεταγραφές 16άχρονων ,για επιτυχίες Ακαδημιών Ποδοσφαίρου σε Τουρνουά,για νέα Τουρνουά Παιδικού Ποδοσφαίρου κ.α.,φιγουράριζε ,με ιδιαίτερη μοναξιά ,θα έλεγα,μια ανάρτηση...διαφορετική,αλλά τόσο σχετική με το Παιδικό Ποδόσφαιρο....

Γιατί τι άλλο είναι,τελικά,το Παιδικό Ποδόσφαιρο,παρά η χαρά των πιτσιρικάδων ,στο παιχνίδι με τη μπάλα;

Και η χαρά αυτή ...η χαρά του παιχνιδιού,όπως λέμε,είναι η ίδια ...σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης...αδιακρίτως Γλώσσας,Χρώματος...Θρησκείας...

Είναι ίδια η χαρά ,είτε παίζουν μπάλα τα παιδιά σε σύγχρονα προπονητικά Κέντρα...σε χωμάτινα γήπεδα...στους δρόμους της πόλης....στην αυλή ενός Σχολείου...στον διαδρομο ενός διαμερίσματος....είτε σε μια παραλίαστη Λωρίδα της Γάζας...

Ναι,πιστέψτε με....είναι η ίδια χαρά....

Και μάλιστα τα αγόρια του ψαρά Bakr,ο Ahed,o Zakaria και οι δύο Mohammad,όλοι από 9 ως 11 χρόνων,σίγουρα ζούσαν το κηνύγι της μπάλας με πολύ μεγαλύτερη χαρά...

Σε μια κατεστραμένη από τους βομβαρδισμούς ,παραλία,που κάποτε έσφυζε από ζωή...

Με δυό ξύλα για δοκάρια ,παραχωμένα μεσα στην άμμο,όριο της επιτυχίας,του ΓΚΟΛ,της χαράς...

Χωρίς ακριβά ποδοσφαιρικά παπούτσια,και όπως φαίνεται...χωρίς καν παπούτσια...

Με μια μπάλα,που δεν τους ενδιέφερε καθόλου αν ήταν φθαρμένη ....

Αυτα τα 4 αγόρια ,απλά,ζούσαν τη χαρά του παιχνιδιού...τη χαρά του Ποδοσφαίρου...

Η πεμπτουσία,δηλ. του ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ.....

Η αλήθεια είναι,πως δεν μάθαμε,άν η μπάλα καταστράφηκε από την οβίδα,εκείνο το πρωινό ....

Αλλωστε δεν ήταν ο στόχος η μπάλα....

Στόχος ήταν η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ.....η ίδια η ΖΩΗ....

Κι αυτή σταμάτησε μαζί με τις φωνές των 4 μικρών Παλαιστίνιων....αυτές τις γνωστές φωνές ,που δονούν τα γήπεδα του Παιδικού Ποδοσφαίρου κάθε φορά που πιτσιρικάδες ξεκινούν το αγαπημένο τους παιχνίδι...

Λίγο πριν οι φωνές του Παιδικού Ποδοσφαίρου ,σ'εκείνη τη παραλία της Λωρίδας της Γάζας,δώσουν τη θέση τους στη νεκρική σιγή και αργότερα  στον θρήνο,είχε μεσολαβήσει ,η κραυγή του πόνου....

"Το μυαλό είναι ο στόχος....το νου σου,ε;"...έλεγε η αείμνηστη Κατερίνα Γώγου σε ένα ποίημά της....

Το μυαλό είναι ο στόχος...η ψυχή...

Κι εκεί ...στη στοιχειωμένη,πλέον,παραλία...η οβίδα...ο πόλεμος...το Κακό....έβαλε γκολ στη χαρά και τη Ζωή...

Τα 4 αγόρια ,δεν πρόλαβαν να τελειώσουν το παιχνίδι τους....

Στο κολάζ του Amir Schiby, μια μπάλα ποδοσφαίρου συνεχίζει να κυλά μόνη της στην άκρη της παραλίας ενώ διαγράφονται οι σκιές των τεσσάρων παιδιών την ώρα που ο ήλιος δύει. Ο Ισραηλινός καλλιτέχνης ανήρτησε τη φωτογραφία στη σελίδα του στο Facebook με λεζάντα: «Ως φόρο τιμής σε όλα τα παιδιά που ζουν σε εμπόλεμες ζώνες»....

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/foros-timis-apo-israilino-kallitechni-sta-tessera-agoria-pou-skotothikan-sti-gaza-sigklonizoun-i-fotografies-ton-pedion-pou-trechoun-na-glitosoun-apo-tis-vomves/?fb_action_ids=675455872541464&fb_action_types=og.likes

Στο κολάζ του Amir Schiby, ενός Ισραηλινού Φωτογράφου...μια μπάλα ποδοσφαίρου συνεχίζει να κυλά μόνη της στην άκρη της παραλίας ενώ διαγράφονται οι σκιές των τεσσάρων παιδιών την ώρα που ο ήλιος δύει. Ο Ισραηλινός καλλιτέχνης ανήρτησε τη φωτογραφία στη σελίδα του στο Facebook με λεζάντα: «Ως φόρο τιμής σε όλα τα παιδιά που ζουν σε εμπόλεμες ζώνες»....

Οποιος ,περνάει τα βράδυα από εκέι θα ακούει σιγουρα τις φωνές των 4 παιδιών......ΓΚΟΟΟΟΟΛ!!!!!

Πραγματικά...ΛΥΠΑΜΑΙ και ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ....

Γιάννης Ταμπάκης

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση